ليكن در اواخر دوران سلطنت وى مملكت دچار اغتشاش و نابسامانى گرديد . بعد از وى نوه‌اش غياث الدين تغلق دوم به سلطنت رسيد ( 790 ه . ق . ) ( 1388 م . ) كه در همان سال كشته شد . جانشين او پسر عمويش ابو بكر شاه شد كه وى نيز در سال 792 هجرى ( 1389 م . ) از سلطنت عزل شد و عمويش محمد شاه سوم جانشين او گرديد . ( 792 ه . ق . ) ( 1389 م . ) در سال 795 هجرى ( 1392 م . ) پسرش همايون تحت عنوان اسكندر شاه جانشين او شد . مدت سلطنت وى بيش از دو ماه نبود كه بعد از مرگ او بزرگان مملكت برادرش محمود شاه ثانى را در سال 795 هجرى ( 1392 م . ) به سلطنت برداشتند . وى به تمام معنى تحت نفوذ و ارادهء پسر عموى خود اقبال خان ابن ظفر بود . به همين جهت دستهء ديگرى از بزرگان مملكت در سال 797 هجرى ( 1394 م . ) نصرت شاه پسر عموى ديگر محمود را در فيروزآباد به سلطنت برداشتند و به اين ترتيب دو دسته از بزرگان مملكت به نام دو پادشاه در دهلى و اطرافش حكومت مىكردند . حملهء تيمور به هندوستان از سال 1398 - 1399 م . شمال هندوستان را به قتلگاه مبدل ساخت و اين حادثه بيش‌ازپيش به تجزيه دولت اسلامى هندوستان كمك كرد . دو خاندان سادات و لودى پس از انقراض سلسله تغلقيه روى كار آمدند ، ولى قلمرو اين دو ، شامل سرزمينهايى كه سابقا مسلمانان هند در تصرف داشتند ، نبود . « 1 » عثمانى : در سال 1391 م . سلسلهء ذو القدريه در مرعش و البستان ظهور كرد . در نواحى جنوب‌شرقى آسياى صغير قدرت مماليك مصر در آن ايام عامل سياسى مهمى به شمار مىرفت ، داى قره‌مان اوغلو و ذو القدريه هردو با مماليك مصر روابط دوستانه و غير دوستانه بسيار داشتند . در سال 1389 م . سلطان مراد اول جانشين اورخان ، ادرنه را پايتخت قرار داد و مقدونيه را گرفت و امپراتور بيزانس را خراجگزار ساخت كه مىتوان گفت استعمار اروپا به دست مسلمانان آغاز شد . پسر و جانشين سلطان مراد ، بايزيد اول است كه صربستان را در سال 1396 م . فتح

--> ( 1 ) . ر ك . سلسله‌هاى اسلامى ، تأليف كليفور دادموند پوسورث ، ترجمهء فريدون بدره‌اى . طبقات سلاطين اسلام ، تأليف استانلى پول ، ترجمهء عباس اقبال .